Cash games versus toernooien

In een cash game wordt rechtstreeks om geld gespeeld. In ruil voor geld krijgt een speler chips en op elk moment (behalve tijdens een hand) kan een speler beslissen te stoppen en zijn chips terug om te wisselen voor geld. Meestal ligt er een minimale buy-in en een maximale buy-in vast, al kan het gebeuren dat een speler zoveel mag inkopen als hij zelf wil. Het is ook steeds mogelijk bij te kopen (Engels: reload) op voorwaarde dat hij niet meer dan de maximale inkoop voor zich heeft staan. De hoogte van de inzetten tijdens een cashgame wordt bepaald door de limieten van het desbetreffende pokerspel. Zo wordt een cashgame vaak vernoemd met de blinds die gehanteerd worden. Een ‘5-5 No Limit Hold’em cashgame’ is dan een cashgame van de genoemde variant waarbij de small blind en de big blind allebei vijf euro bedragen.

Bij een toernooi wordt voor de start van het toernooi door iedereen een inleg betaald waarmee men toernooichips verkrijgt. Een toernooi eindigt doorgaans wanneer nog slechts één speler overblijft en alle anderen dus geëlimineerd zijn. Het doel bij toernooien is om een zodanige klassering te behalen dat men geld wint. Doorgaans worden de tien à vijftien procent spelers die het langst in het toernooi zaten uitbetaald, terwijl alle andere spelers niets terugkrijgen en dus hun inleg verloren zien gaan. De uitbetalingsstructuur van pokertoernooien is vrijwel altijd ‘top heavy’, wat inhoudt dat de geldbedragen relatief hoog zijn voor de best geklasseerde spelers en de uitbetaling ‘afvlakt’ voor de lager gekwalificeerde spelers. In tegenstelling tot een cash game worden de blinde inzetten in een toernooi op geregelde tijden verhoogd volgens een vastgesteld schema, zodat de relatieve waarde van de chips verkleinen. Op die manier kan de organisatie goed plannen wanneer een toernooi ten einde zal komen. Afhankelijk van de toernooi-opzet is het soms mogelijk om tijdens het toernooi zich één of meerder malen opnieuw in te kopen, door middel van een ‘rebuy’, waarbij men betaalt voor een nieuwe stapel chips.

Limieten

Poker kent vele inzetvormen, die het inzetgedrag sterk beïnvloeden. De meest gangbare inzetvormen zijn:

Limit: de kleine en grote blinde inzet (small en big blind) staan vast, men mag de inzet maximaal verhogen met eenmaal de blinde inzet en ook weer opnieuw verhogen met eenmaal de blinde inzet. Vaak mag men totaal driemaal een verhoging (raise) per inzetronde doen. Na een of twee volgende inzetrondes kan de inzet verdubbelen in bepaalde varianten.
No Limit : men mag verhogen met minimaal de grote blind, zonder een maximum inzet. De maximum inzet is alle chips die de speler voor zich heeft staan (all-in).
Spread limit: de maximale inzet bedraagt een aantal maal de grote blind, waardoor deze pokervorm tussen limit en no limit komt te staan.
Pot limit: het inzetmaximum wordt bepaald aan de hand van de grootte van de pot. De blinde inzetten initiëren het spel, daarna is de minimale verhoging de grote blinde inzet en de maximale verhoging de pot.